Rzeczy widzialne są obrazami rzeczy niewidzialnych i nieuchwytnych, na które rzucają zaledwie nikłe światło.

Św. Jan z Damaszku

 15Nazywam się Iwona Staniszewska, urodziłam się w Częstochowie. Ukończyłam Instytut Plastyki Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie. W roku 1989 odbyłam roczny staż artystyczny w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni malarstwa prof. Rajmunda Ziemskiego. W latach 1989 – 1999 zatrudniona byłam na stanowisku asystenta w Zakładzie Malarstwa i Rysunku Instytutu Plasyki WSP w Częstochowie.

Na swojej drodze arytstycznej długo poszukiwałam treści egzystencjalnych, odnoszących się do czasu i trwania oraz przemian rzeczywistości. Te właśnie poszukiwania i ciągły niedosyt skłoniły mnie do zainteresowania się ikoną. Ikona to medium między rzeczywistością widzianą a metafizyczną. Ikona jak mówi Leonid Uspienski, jeden z najwybitniejszych znawców tego malarstwa „to jedyna na świecie sztuka, która na każdym poziomie artystycznym nawet rzemieślniczym, odsłania nieprzemijający sens życia, którą potrzebę tak żywą odczuwa dziś świat współczesny”.

Ikona jest jak okno, w ktorym dotykamy świata innej przyrody. Kolor, światło, perspektywa, gest, oblicze, każdy z tych elementów to kontekst całkowicie odrębny od malarswa zachodniego. Czystość barw, a także oszczędność środków nie tylko przedstawia wizerunek, ale go przede wszystkim uobecnia. Bardzo istotną rolę w ikonie odgrywa światło. Światło to blask, który ma przemienić kontemplującego. Światło nie jest czymś zewnętrznym, ale czymś iluzorystycznym. Na ikonie wszystko emanuje światłem, które jest obecne, przenika całą przedstawioną na niej rzeczywistość. Rolę tego światła potęguje jeszcze mocniej technika, w której piszę ikony. Jest to tempera jajeczna a także wszechobecny w ikonie złoty kolor niespotykany w przyrodzie symbolizujący świętość, oddanie czci, nieśmiertelność oraz Bożą chwałę.

A skoro Bóg jest światłem to przecieżnie nie może go brakować w świętej rzeczywistości. Ikona to dzieło sztuki niosące w sobie symbolikę wypracowaną przez dziesiątki pokoleń twórców. Jej symboliczny język wciąż fascynuje współczesny świat. Jako dzieło sztuki objawia nam to co boskie. Rzeczywistość, w której Bóg spotyka się z człowiekiem i człowiek z Bogiem.